پشت هیچستان

به سراغ من اگر می آیید

پشت هیچستانم

پشت هیچستان جایی است.

پشت هیچستان رگهای هوا پر قاصدهایی است

که خبر می آرنداز گل واشده دورترین بوته ی خاک.

روی شنها هم نقش های سم اسبان سواران ظریفی است که صبح;

به سر تپه معراج شقایق رفتند.

پشت هیچستان چتر خواهش باز است

تا نسیم عطشی در بن برگی بدود.

زنگ باران به صدا می آید....

آدم اینجا تنهاست

و در این تنهایی سایه نارونی تا ابدیت جاری است

به سراغ من اگر می آیید

نرم و آهسته بیاییدمبادا که ترک بردارد

چینی نازک تنهایی من....!!