دانه های اندوه
پشت شيشه برف می بارد
در سكوت سينه ام دستی
دانه اندوه می كارد...
|+| نوشته شده توسط یونس و ... در دوشنبه بیست و یکم اسفند 1385 ساعت |
درباره وبلاگ
در غروبی که چنين تلخ ، چنين سرد به پايان آمد
رفتی و چشم مرا در هوس ديدن رويت به سياهی بردی
و من اينجا ، تنها
در کنار بيد مجنون تو در باغ به خود خنديدم ...
که تو رفتی و من اينجا ، امروز
اينچنين غمگينم !!!
رفتی و چشم مرا در هوس ديدن رويت به سياهی بردی
و من اينجا ، تنها
در کنار بيد مجنون تو در باغ به خود خنديدم ...
که تو رفتی و من اينجا ، امروز
اينچنين غمگينم !!!
طراح قالب